Inkwizytorzy

Wpisany przez Piochu

Inkwizycja jest najbardziej zastraszającą organizacją w

Starym Świecie. Ich władza jest dokładnie widoczna w Estalii, niektórych częściach Tileii, jednak władza inkwizycji jest również widoczna w Bretoni i Imperium. Inkwizycja jest organizacją religijną wymierzoną przeciwko heretykom i wpływom chaosu. Łowcy czarownic są ich "narzędziami", a magia i terror bronią. Mają wolność działania, mogą stosować dowolne środki, które według nich są niezbędne. Ich religijne podłoże daje im "aurę świętości" z jaką traktują ich chłopi. Właśnie ta aura chroni ich przed ewentualną zemstą. Inkwizycja preferuje tortury, palenie na stosach, wieszanie i linczowanie jako metody mające na celu oczyszczenie Starego Świata z herezji, sił chaosu i złych bogów. Wielu z ich ofiar nie miało nic wspólnego z siłami chaosu, ale wystarczy tylko podejrzenie aby zostać zabranym przez inkwizycję do podziemi, gdzie w straszliwych męczarniach wielu skończyło swój żywot, a jeszcze wi

ęcej tam umrze.

Inkwizytorzy odpowiadają tylko przed swoimi przełożonymi i Sigmarem. Zwierzchnią władzę nad inkwizytorami posiada Wielki Teogonista i Kardynał Bretonii. Kiedy inkwizytor idzie po ulicach miasta można go łatwo poznać po jego szacie (z symbolami Sigmara) i ochroniarzami (przeważnie dwoma) w osobach łowców czarownic.

Adnotacje:

Są przeważnie dowódcami wypraw religijnych, jak i sprawują patronat nad templariuszami Sigmara i łowcami czarownic.

Profesja zaawansowana.

Schemat rozwoju:

Umiejętności:

torturowanie, czytanie i pisanie, sekretny język klasyczny i magiczny, krasomówstwo, prawo, autorytet*, heraldyka, zastraszanie, wymuszanie.

Przedmioty:

Szata z symbolami religijnymi, pismo z pieczęcią Wielkiego Teogonisty zezwalające na działanie inkwizycyjne.

Profesje wejściowe:

Kapłan Sigmara dowolnego poziomu.

Profesje wyjściowe:

Łowca czarownic, kapłan kolejnego poziomu.

* Nowa umiejętność:

Autorytet: Jeśli inkwizytor zostanie rozpoznany przez wojsko lub władze kościelne może wykonać test CP (oczywiście modyfikowany o zachowanie bohatera) w celu określenia podległości mu. Udany oznacza że będą mu posłuszni.

Przykład: Inkwizytor każe aresztować miejscowego barda, za szerzenie herezji i nieprawdziwe opowieści wymierzone przeciwko Sigmarowi. Po udanym teście oddział straży wykonuje jego polecenia. Zastraszony kapitan bez słowa zrzeka się dowodzenia oddziałem straży na rzecz inkwizytora.

Autor:

Tuomas Pirinen